Met de nieuwe consoles komt er ook een nieuwe term opzetten, namelijk de MMO. Massivly Multiplayer Online. Nu is het voor de meeste mensen niet echt een nieuwe term, maar voor console-spelers is het betrekkelijk nieuw.

Waar ik op Facebook uren spendeerde aan Glory of Rome, kwam ik al gauw tot de conslusie dat het dat niet voor mij was. Andere spellen die er veel op leken, waren daarna ook niet echt meer interessant, omdat het allemaal op hetzelfde neer kwam. Bouw iets, maak een leger, zoek een alliantie, en vernietig de tegenstanders.
Na een half jaar had ik Glory of Rome ook wel weer gezien, want op een gegeven moment raak je het plafond van een game. Je kunt niet meer bouwen, je kunt niet meer upgraden, je vecht constant tegen dezelfde personen. En laten we ook eerlijk zijn, een gamewereld waar iedereen met elkaar opschiet is dan ook niet leuk meer als je een groot leger hebt,
maar geen tegenstander. Ook grafisch zien de spellen er niet uit. Je gaat als het ware terug naar een tijdperk waar je niet meer gevonden wil worden als gamer, behalve als je een retrogamer bent 🙂

Glory of Rome

Met de aankondiging van de NextGen-consoles kwamen ook de eerste games naar buiten die voor de consoles gemaakt zouden worden. En wat blijkt, MMO is een groot onderdeel geworden hierin.
Games als Titanfall, Destiny, The Crew, Elder Scrolls en nog anderen zullen zich hieraan gaan wagen. Het vervagen van de grenzen heeft wat mij betreft zowel voordelen als nadelen.

Laat ik maar gewoon met de nadelige aspecten gaan beginnen zodat we dat al uit de weg hebben. De controle op deze manier van spelen is gigantisch. Kijk alleen al naar World of Warcraft.
Je hoort en ziet zoveel misbruik in de game alleen al, dat je daar een boek over vol zou kunnen schrijven. Gold-farming, Item-farming, gestolen accounts, het constant lastig gevallen worden door mensen. Je zou hier eindeloos over door kunnen gaan. Hoe gaan de gamemakers hiermee om?

Een ander issue is, met wie kom je te spelen. Zijn je medespelers vrienden, heb je genoeg mensen om een squad, crew of leger in te vullen, kon je bij mensen uit je eigen land, zijn ze goed genoeg, ben jij goed genoeg? Zo zijn er nog een hoop vragen die je zou kunnen stellen. Als een iemand die vroeger veel met mensen speelde om Gamerscore te behalen, ken je deze valkuilen maar al te goed.

Maar de grote vraag is, wat als ik niet online wil spelen. Wat als ik nu lekker offline mijn ding wil doen? Zijn deze AAA-titels dan ook interessant voor mij. Eerlijk gezegd is dit voor mij een hekel punt. Sommigen van de grote titels hebben wel een soort van singleplayer, maar anderen ook totaal niet. Je wordt dus gedwongen om online te gaan spelen als je een bepaald spel toch echt wel wilt spelen.

Maar zoals er slechte punten zijn, zijn er ook weer goede punten. Ten eerste is het toch wel de ervaring die je hebt binnen deze games. In plaats van domme AI-medespelers kun je dus op pad met slimmere spelers.
De communicatie is dan natuurlijk ook vele malen beter en je kunt op de plaats zelf besluiten hoe je kunt verbeteren en ook makkelijker tactieken aanpassen. Ook de hulp die je geeft of krijgt kan je enorm helpen
binnen een spel.

Controle van valsspelers wordt ook wel een stukje makkelijker, omdat ze in het ernstigste geval een console kunnen buitensluiten. Op de Xbox kan het ook zo zijn dat servers de grootste valsspeler bijelkaar gaat
zetten, om de eerlijke spelers te beschermen. Maar het grootste pluspunt is toch wel de verbondenheid die je hebt met een spel. Omdat je dit deelt met anderen of tegen anderen, je maakt allemaal deel uit van een groter geheel. Je bent onderdeel van een dynamische wereld waar geen dag hetzelfde hoeft te zijn. Het leren van nieuwe technieken en het samenspel kan gewoonweg voor meer vreugde zorgen en een game dieper maken dan wat er bij een gewone singleplayer niet echt aan te pas komt.

Al met al zijn gamemakers niet dom. Ze willen via de consoles toch een soort van concurrentiestrijd aangaan met de World of Warcrafts van de PC. Aan de andere kant willen ze ook niet te vlug overstappen naar een
volledige MMO-wereld. Een game als Titanfall heeft bijvoorbeeld hoogst waarschijnlijk totaal geen singleplayer, maar wel een online ervaring met een mix tussen mensen en bots om het toch zo eerlijk mogelijk te maken.
The Crew zal toch een singleplayer hebben van ongeveer 20 uur, maar die je ook kunt voltooien met je eigen crew.

Nu al een conclusie hieraan te verbinden is eerlijk gezegd nog te vroeg. We zullen moeten afwachten wat de grote MMO-titels gaan doen op de consoles. Zal dit als een World of Warcraft jaren interessant blijven,
of is de online-community na 6 weken zo dood als een pier, en gaan mensen weer massaal naar hun oude vertrouwde omgeving in de Fifa’s, Call of Duties en Battlefields van deze wereld. De tijd zal het leren.

We bedanken Raven voor zijn column