Wij komen tijdens een weekje Gamescom natuurlijk enorm veel toffe games tegen en doen enorm veel indrukken op. Los daarvan zijn er altijd wel een paar games die we vanuit onze eigen interesse willen/moeten checken. Voor mij was dit Last Oasis! Mensen die mij kennen weten dat ik honderden uren in survival games kan storten. Nu kennen we allemaal natuurlijk wel games als ARK, 7 days to die, Rust of The Forest. Stuk voor stuk erg tof en een ieder goed voor honderden uren aan spel plezier. En toch hebben deze games voor mij één groot nadeel, iets wat Last Oasis niet heeft. En ook meteen de reden waarom deze game voor mij enorm hoog op mijn prioriteiten lijstje stond tijdens deze Gamescom!

De meeste survival games hebben namelijk als nadeel dat je vaak op bestaande servers terecht komt waar de enorm ervaren spelers met hoge levels en perfecte gear zich al gevestigd hebben. Dit zorgt er vaak voor dat spelers die nieuw op een server binnen komen enorm veel problemen hebben om een start te maken. En wanneer je dan offline gaat kan je bij veel van dit soort games ervan uitgaan dat je bij je volgende sessie weer een nieuwe start mag maken.

Donkey Crew pakt dit met Last Oasis heel anders aan. Maar voor ik hier dieper op in ga wil ik eerst graag wat meer vertellen over de game en het verhaal zelf. In Last Oasis zijn wij één van de laatste overlevende mensen. De aarde is door een enorme ramp gestopt met draaien. Hierdoor is deze opgedeeld in twee dodelijke klimaten. Aan de ene zijde vinden we een enorm onleefbaar koud klimaat, en de andere zijde word gedomineerd door een onleefbare hitte. Precies daar tussen in vinden we een kleine strook waar we kunnen overleven.

Het enige probleem is dat de zon continu vanuit het westen het land plat brand wat ons dwingt om richting het oosten te trekken. Dit doen we door een soort houten lopende machines te bouwen. De gene die de lopende strandbeesten van Theo Jansen kennen weten denk ik wel in welke richting je zal moeten denken. Wat voor mij het meest toffe aan dit systeem is betreft de servers waar we op spelen.

Om de zoveel dagen verdwijnen namelijk de servers die ten westen zitten van onze map en ontstaan er nieuwe random generated servers ten oosten van ons. Het is aan ons hoe wij hiermee omgaan. Willen wij juist in de achterhoede blijven om zo een beetje uit de buurt te blijven van de enorm sterke spelers of willen we juist zo snel mogelijk vooraan lopen. Af en toen ontstaat er een server met een special event waar we bijzondere materialen kunnen scoren. Uiteraard met gevaar voor eigen leven. Elke oase (server) zal ongeveer honderd vierkante kilometer zijn om te ontdekken.

In Last Oasis is in tegenstelling tot andere survival game voedsel niet belangrijk. Hier draait alles om water. Dit is letterlijk het geen dat ervoor zorgt dat je kan leven. Wat ik erg tof vond om te zien is dat je op enorm veel manieren dingen kan craften. Om bijvoorbeeld water mee te nemen heb je iets nodig om het in te doen. Zo kan je van cactus een kommetje maken, maar ook van hout of metaal of noem maar op. Met meer dan tweehonderd verschillende resources kan je echt alles op verschillende manieren craften.

Een andere tof ding is dat als je wilt stoppen met spelen en je jezelf naar het uiteinde van de map begeeft je gewoon veilig kan stoppen. Je hoeft dan niet bang te zijn dat als je offline bent je word gekilled en geloot. Voor mij is dit echt een enorme plus.

Diplomatie is ook enorm belangrijk in dit spel. Zo kan je met jouw clan een regio claimen of overnemen van een andere clan, alle resources die dan in dit gebied worden gepakt door andere nomaden leveren jou ook winst op.

En uiteraard speelt combat een grote rol. Als persoon kan je alleen closed combat gebruiken om het je vijand moeilijk te maken. Ranged wapens zijn er niet in dit spel (behalve op de walking beasts) en alles komt dus neer op skills. En ik kan al vast verklappen dat dit echt een hardcore onderdeel is. Het zal enige tijd kosten voor je dit echt onder de knie hebt, maar zorgt er wel voor dat een strijd tussen een flink speler van hoge level en een beginnende speler in de basis iets eerlijker zal verlopen.

Ik kan nog zoveel vertellen over deze toffe game, maar dat ga ik niet doen. Wat ik vooral wil vertellen is dat ik met erg hoge verwachting deze game ben gaan checken bij de Donkey Crew, en dat ik er nog enthousiaster weg liep dan ik al was. Dit is iets wat je niet vaak mee maakt wanneer je verwachtingen al zo hoog zijn. Last Oasis laat zien dat ze  met erg mooie en toffe vernieuwende elementen komen, de mainstream verwachtingen lekker laten varen en de elementen pakken waar ze zelf in geloven. Daarnaast is het artwork echt iets om je vingers bij af te likken. Ik kan dan ook niet wachten om met deze game aan de slag te kunnen gaan, en gelukkig hoef ik dan ook niet lang te wachten want deze game zal op 3 september dit jaar al zijn release kennen!