Trails is bij mij toch wel een gekoesterde game met een rijk verleden. Vele gamers kennen wellicht de wat recentere delen op console en pc, maar RedLynx gaat al een tijdje langer mee alvorens het onder de vleugels van Ubisoft terecht kwam. Toch moesten we al weer een jaartje of vijf wachten na Trails Fusion (de dlc’s niet mee gerekend).

Maar deze week was het dan toch eindelijk zover. En waar ik dan vooral op hoopte was het vertrouwde gevoel weer terug te vinden, die deze serie zo enorm sterk maakt. De eenvoud die er voor zorgt dat iedereen een mooie start kan maken, maar ook de frustratie, de oneindige pogingen, met uiteindelijk het enorm voldane gevoel wanneer het dan toch eindelijk lukt.

We mogen weer op zoek naar de eekhoorns!

Trails is het klassieke voorbeeld van ‘easy to learn, hard to master’. De eenvoud die het spel met zich mee brengt, maar dan toch de diepgang in de wetten der natuur, die tot nuance moet worden gebracht om net die ene jump, die ene klim of die ene val tot perfectie af te ronden. Het concept is tamelijk eenvoudig. Rijd van A naar B in een zo snel mogelijke tijd. Je hebt hiervoor een motor die zich side scrollend over het scherm beweegt. Onder jou 2 wijsvingers bevinden zich de gas- en remhendel. En je linker duim beheerst de beweging van de rijder. En dat is het!

Goud halen is niet meer voldoende om verder te kunnen in de game

Deze eenvoud zorgt er voor dat je echt een fantastisch controle hebt over je motor. Net iets te veel gas en je ligt op je rug, net iets te ver naar voren leunen en je slaat over de kop. En dan heb ik het nog geen eens over de combi’s die bijvoorbeeld er voor zorgen dat je een perfecte Bunny hop kunt maken. Met een grijns van oor tot oor kan ik jullie zeggen dat dit fantastische systeem ongewijzigd is geleven en dat Trails Rising tot mijn genoegen exact dat gevoel weer oproept. Het voelt zelfs zo goed aan dat alle ervaringen uit voorgaande delen weer naar boven komen.

Toch moet ik eerlijk zeggen dat de eerste indruk zeker niet positief was. In voorgaande delen kregen we namelijk een tamelijk eenvoudig menu, met duidelijke uitdagingen voor onze snufferd. Zo draaide het echt om het beheersen van elk level en de tijden van je vrienden kloppen. Natuurlijk waren er wel wat bijzaken. Zo mochten we in Fusion af en toe stunten en konden we op beperkte schaal onze motor pimpen. Maar eerlijk gezegd kon ik dat in Trials Rising missen als kiespijn.

Bij het opstarten van Rising werd ik dan ook onaangenaam verrast met een Forza achtig menu. En daar bleef het helaas niet bij. Zo kom je op een wereldkaart terecht met ,op zijn zachts gezegd, een nogal onduidelijk en onoverzichtelijk systeem. Na een aantal ritten vlogen de eerste levels omhoog en kwam er nog een systeem naar boven waar ik echt niet blij van werd: RedLynx en Ubisoft hebben zich bij Trials Rising laten verleiden om gebruik te gaan maken van Loot Crates.  Iets wat van mij echt bij wet verboden en verbannen mag worden.

Coöp racen is een leuke toevoeging

Natuurlijk is een vorm van het ‘pimpen’ van je karakter en bikes prima. Sommige mensen houden hier immers van en het haalt de gameplay niet naar beneden. Maar als ik elke keer zo’n crate voorgeschoteld krijg, en vervolgens telkens ook nog eens dezelfde voorwerpen er uit tovert die ik dan weer los moet verkopen, daar word ik hier niet zo blij van.

Ook het pimpen zelf lijkt wel erg veel op het systeem dat we in Forza zien. Hiermee krijg ik een beetje het gevoel dat ze proberen een groter publiek aan te spreken, wat in mijn ogen, jammerlijk faalt. De casual spelers zullen het misschien een leuke game vinden, maar die haken waarschijnlijk af zodra ze merken dat deze game een enorme hoge moeilijkheid graad heeft. Dit is een game waarbij je heel geconcentreerd moet spelen, en vele uren er in zal moeten stoppen om die éne level te halen.

De echte Trails fan is juist op de tijden gefocust en zal deze toevoeging dan waarschijnlijk ook als tijdverspilling zien. En helaas blijft het daar niet bij. Zo raakte ik op een bepaald moment een beetje de weg kwijt. Ik had alles op Goud gereden wat er op dat moment te rijden was en ik zag maar geen nieuwe content tevoorschijn komen. En eerlijk is eerlijk, tot op dat punt had ik nog niet echt heel veel uitdaging gevonden en waren de levels tamelijk eenvoudig. Het bleek dat ik uren en uren die eenvoudige levels moest blijven spelen tot dat mijn level hoog genoeg was om nieuwe content vrij te spelen. In mijn ogen word hier echt volledig de plank mis geslagen. Wij fans willen namelijk na het behalen van en serie levels simpelweg een nieuwe serie voorgeschoteld krijgen die lastiger zijn om te behalen. Grinden om het grinden is dan wel het laatste wat we willen in Trials Rising.

De editor zorgt voor veel plezier en frustratie 😀

Ik besef me heel goed dat dit alles aardig negatief klinkt en daarmee de game te kort wordt gedaan. Laat me dus proberen het te nuanceren. Zoals ik namelijk in het begin vertelde is het gevoel spot on. En daarmee is dan ook het belangrijkste onderdeel dik voor elkaar. Uiteindelijk gaat het er namelijk om om de levels te masteren, het juiste gevoel te krijgen en je vrienden te verslaan. En waar dit nieuwe deel van mij echt een extra punt verdiend, dat is de humor en de thema’s binnen de levels. Na zoveel delen en levels zou je namelijk denken dat we alles wel gezien hebben. En nu worden we toch weer verrast door mooie nieuwe thema’s, erg toffe interactie uit de omgeving en humoristische gebeurtenissen waar ik toch menig keer een flinke schaterlach niet kon onderdrukken.

Daarnaast bewijst Trials Rising ook dat nieuwe toevoegingen niet altijd negatief zijn. Zo mogen we bijvoorbeeld nu in local coöp een tandem bike besturen. En dit is echt een hilarische toevoeging. Deze zeer snelle motor is namelijk erg lastig te beheersen met zijn tweeën. Beide moeten de juiste richting op leunen bij een jump. Als de voorste een front flip denkt te doen en de achterste juist zijn zinnen op een back flip heeft gezet dan kan je voorstellen dat dit eindigt in een lompe crash.

Ook vinden we de editor weer terug. Hiermee kunnen we op een redelijk eenvoudige manier een simpele level in elkaar zetten, maar wanneer we hier flink wat tijd in steken kunnen we echt mooie creaties kunnen maken. Deze kunnen dan weer  worden gedeeld met de community. De editor is dan ook een onderdeel datt onmisbaar is om een stroom aan nieuwe uitdagingen te garanderen. Tevens zijn ons weer een stapel nieuwe uitbreidingen beloofd zoals we ook in Trials Fusion zagen.

Review – Trails Rising
Trails is gelukkig in de basis trouw gebleven aan wat deze game zo fantastisch maakt. De fantastische graphics met de humoristische interactie vanuit de omgeving, de simplistische mechanics die zo moeilijk te masteren zijn. De (uiteindelijk) zo uitdagende levels en de drang om elke keer maar weer je vrienden te kloppen met een paar duizendste van een seconde. Alleen om die redenen verdiend deze game al een enorm dikke voldoende. Toch verliest het zeker iets met de onduidelijke menu’s waar je maar moeilijk kan zien waar nieuwe uitdagingen zijn, waar er nog iets te behalen valt of hoe je verder kan komen. En ook de loot crates in combinatie met de Forza achtige menu’s zijn zeker geen mooie toevoeging. Gelukkig vind je wel een weg om hier omheen te spelen en blijft het toch maar een mooi ding dat we weer lekker aan de slag kunnen met een nieuwe Trials Rising!
Verdict8
+ Punten
  • Voelt vertrouwd aan
  • Mooie thema's
  • Fantastische humor
- Punten
  • Te veel grinden voor uitdagingen
  • Loot crates
  • Onoverzichtelijk menu
8Verdict