Virtual reality met WarGaming en NeuroGaming VR 

Mijn aller eerste Virtual Reality ervaring had ik als 13 jarige in 1996 tijdens de Emotion Beurs in de Amsterdamse RAI. Hier stond een groots apparaat met hightech motion trackers en headset, de game die je speelde was Duke Nukem 3D. Dit leek allemaal groot, leuk en indrukwekkend. Maar toen ik er eenmaal mee mocht spelen vond ik het allemaal houterig en tegenvallend. Ik wilde eigenlijk daarna zo snel mogelijk naar de Nintendo stand rennen om te spelen met hun gloed nieuwe Nintendo 64 console die ze daar  voor het eerst aan de wereld toonden.

Een paar decennia later kwam opeens virtual reality weer in de kijker met de Occulus Rift. De Kickstarter campagne was mega succesvol en games werden ontwikkeld. Onder andere Doom 3 door John Carmack die toen der tijd nog voor Id Software (Bethesda) werkte. Mijn eerste rift ervaring was tijdens Firstlook, ik weet niet meer exact welke maar dit kon mij wel tracken. Het zag er goed uit, was een stuk vloeiender en het speelde goed. Maar was VR nou echt boeiend voor mij…. ?

Mehhhh, leuk maar voelt nog steeds aan als een verflauwde gimmick…

VRooom naar Amsterdam.

Tot aan vorige week, ik kreeg een appje van de PR manager van WarGaming Benelux:  ‘Yo John, kom zsm naar Amsterdam toe want ik moet je wat laten zien.’ Dus ik spring in mijn groene sport bolide en scheur als Max Verstappen van Hoorn naar Amsterdam.

Eenmaal aangekomen in een oud verlaten van stadsdeel Westpoort in Amsterdam zag ik een redelijk lege loods met allemaal Russen. Ik dacht heel even dat de Russische staats maffia mij wilde omleggen.

Maar gelukkig was het niet zo, sterker nog kreeg een lekker blikje bier in handen en uitleg van de NeuroGaming jongens wat dit allemaal is en wat ik kan verwachten. We speelde verschillende games van NeuroGaming en WarGaming, denk hier bij aan World of Tanks VR. Waar in je letterlijk een tank bent en moet besturen. Controls zijn zo simpel gehouden dat je na een korte tutorial in game direct aan de slag kunt gaan om andere tanks te slopen.

Tevens speelde wij Revolver, altijd al een duel of een shootout willen houden in het oude wild westen? This is it! Erg intense en heel leuk!

PolygonVR

Dit was allemaal wel leuk en genoot er echt wel van. Maar WarGaming had voor ons de creme-de-la-creme op het laatst bewaard. PolygonVR, dit is een ‘free roaming’ Virtual Reality game. Ipv dat je met draadjes vast zat aan een computer kreeg je nu een computer op je rug, motion tracking handschoentjes, motiontracking schoentjes, een tweede generatie slimme ‘force feedback’ geweer en een zaal vol camera’s die je in de gaten houd wat je allemaal doet.

Na wederom een kleine ingame tutorial kreeg je als snel het gevoel.. ‘dit-is-anders’, dit is wat ze deden in ‘Ready Player One’ en holy shit wat is het vet. Ik werd echt in de wereld gezogen, je voelt dingen, je armen bewegen echt in game, je kan dingen schoppen en slaan. Je moet op knopjes drukken in game, bukken, springen en rennen.. alles kan. Je bent ECHT de karakter. Verder in de game werden we gedropt in een toren, waar in we vele soldaten moesten slopen met onze guns, we moesten in liften lopen, dingen weg slaan, knopjes drukken.. op een gegeven moment in de missie moest 1 van ons gescheiden worden, die persoon zou op een kraan moeten gaan staan en werd alleen getransporteerd naar de andere kant van het level. Natuurlijk verliest John weer elk argument en werd ik oppad gestuurd, de ontwikkelaar riep op de achtergrond ‘Please don’t die, then we have to restart the demo”. Alsof er niet genoeg druk op John stond…. Eenmaal dat we de missie hadden voltooid kwamen de mensen van Neurogaming nog met een aller laatste toetje aan, Polygon is ook in Deathmatch te spelen. ‘Oh shit, fysieke activiteit’ werd er geroepen door de zaal en  dat was het ook. Hijgend en schietend ren je door de zaal heen met je VR bepakking. Maar je hebt het niet eens door, je bent niet in een ‘schuurtje’ je zit ergens in de toekomst andere mensen af te knallen met guns en dergelijke.

Freeroaming VR is Indrukwekkend

Weinig dingen in de wereld van gaming hebben mij onder de indruk gemaakt, maar dit… dit is echt de toekomst.  Dit is waar ik van kind van droomde, om echt te kunnen verdrinken in de wereld. Mijn 13 jarige Ik zou stront jaloers zijn geworden als hij dit wist, sterker nog dan had hij helemaal niet naar de Nintendo 64 stand gerend en bleef eeuwig hangen bij de VR stands.

Uiteraard hebben wij wat gefilmd over onze espacades buiten de game om, het ziet er ongelofelijk dom uit.. maar geloof mij, je raakt verzopen in de wereld van Polygon.

Maar dat is niet alles, Neorgaming wist mij ook te vertellen dat alles met elkaar verbonden kan worden, je kan in de toekomst straks letterlijk deathmatch potjes tegen andere mensen in de wereld spelen met je VR setje. Stel je voor VR e-sports, dan breekt gaming de laatste bastion om echt geaccepteerd te worden als sport. Want fysiek zul je zeker wezen.

argg… ik wil meer WarGaming en Neurogaming, ik wil meer van jullie PlayVR. Nodig mij even snel weer uit aub!