Soms heb je van die games waarvan je niet precies weet je ze ooit wel eens eerder hebt gezien. Zo ook  Decay of Logos. Terwijl we stonden te wachten zag ik in mijn ooghoek artwork van deze game en het trok mij direct aan, met name omdat het veel weg had van een aantal Zelda game, één van mijn favoriete gamereeks.

De volgende dag meld ik mij weer bij de booth er een paar minuten late zit in al in een sessie en kan ik meer te weten te komen van de game. Terwijl we zitten krijgen we uitleg over de game en wat de ontwikkelaars achter de game voor een idee hebben als het over de game gaat.

In eerste instantie zouden mensen kunnen denken dat het een Zelda kloon is, ook vanwege de looks van de main character. De punt oortjes, de manier waarop de wapens en dergelijke worden gebruikt. Maar dat zijn dan ook de grootste overeenkomsten met Link van Zelda.

Verder is het een fantasie wereld waar het verhaal zich in afspeelt, maar deze is gedeeltelijk gebaseerd op Portugese mythes en legendes. Dit zie je vooral terug in de monster en de maskers die ze in de game dragen.

Het mooie aan deze game is dat het je veel uren zoet houd, zonder dat je niet weet wat je aan het doen bent. Dit komt omdat de game semi-open wereld is. Dus je kan rondlopen tussen je missies door, maar uiteindelijk kom je wel uit bij het punt waar je moet zijn. Hierdoor kun je de game in een uurtje of 8 tot 10 uitspelen, maar je kan er ook net zo makkelijk 60 uur over doen.

Het is aan jou hoe je de game speelt, maar het geeft je in ieder geval een unieke beleving.